Szkoła muzyczna TONY Podstawy Dźwięków

STANDARDY OCHRONY MAŁOLETNICH

Wrocławskie Centrum Edukacji Muzycznej TONY

pl. Orląt Lwowskich 20c, 53-605 Wrocław

Kontakt: info@tony.com.pl, +48 535 425 100

Dokument dotyczy działalności TONY Sp. z o.o. Sp.K. prowadzonej pod marką TONY.

1. Cel i zakres

Każde dziecko w Tonach ma prawo do bezpiecznej nauki muzyki, szacunku, prywatności i poszanowania swoich granic. Reagujemy na przemoc fizyczną, psychiczną i seksualną, zaniedbanie oraz krzywdzenie w internecie. Przyjmujemy również zgłoszenia dotyczące krzywdzenia poza Tonami.

Standardy obejmują małoletnich uczestników lekcji indywidualnych i grupowych, warsztatów, prób, nagrań, recitalów oraz ćwiczeń w udostępnianych salach. Obowiązują cały personel, w tym nauczycieli, recepcję, administrację, współpracowników, osoby prowadzące zastępstwa, praktykantów i wolontariuszy. „Rodzic” oznacza także opiekuna prawnego, w zakresie jego uprawnień do decydowania o dziecku. Osoby sprawujące pieczę zastępczą lub faktyczną opiekę uwzględniamy zgodnie z ich uprawnieniami; sama obecność z dzieckiem nie uprawnia do podejmowania wszystkich decyzji.

W dokumencie „dziecko” oznacza małoletniego uczestnika działalności Tonów. Krzywdzenie to działanie lub zaniechanie naruszające bezpieczeństwo, godność, zdrowie lub rozwój dziecka, w tym przemoc, wykorzystywanie i zaniedbanie. Może mieć postać jednorazowego zdarzenia albo powtarzających się zachowań. Nie musi być przestępstwem, aby wymagało reakcji.

TONY prowadzą działalność edukacyjną poza systemem oświaty; nie są szkołą ani placówką w rozumieniu Prawa oświatowego. Nie ogranicza to obowiązku zapewnienia bezpiecznych warunków i opieki. Standardy i zgody rodziców nie wyłączają odpowiedzialności wynikającej z prawa.

2. Odpowiedzialność i przyjmowanie zgłoszeń

Problem można zgłosić osobiście dowolnej osobie z personelu, telefonicznie pod +48 535 425 100 lub mailowo na info@tony.com.pl. W temacie wiadomości można wpisać „Ochrona małoletnich”, bez danych dziecka i szczegółów zdarzenia. Nie wymagamy formularza, dowodów ani zgody rodzica. Przyjmujemy także zgłoszenia anonimowe.

• Dyżurna osoba z recepcji przyjmuje zgłoszenie, zapewnia pierwsze wsparcie i niezwłocznie przekazuje sprawę dyrektorowi generalnemu. Poza godzinami recepcji obowiązki te wykonuje prowadzący albo inny wyznaczony pracownik obecny na miejscu.

• Dyrektor generalny: Grzegorz Staniek - odpowiada za wdrożenie standardów, przygotowanie personelu, prowadzenie interwencji, zawiadomienia do właściwych organów, plan wsparcia i zabezpieczenie dokumentacji. Zastępuje go dyrektor operacyjny: Illya Tandur. Wyznaczenie tych osób dokumentujemy przy przyjęciu standardów.

• Kierownictwo imiennie przypisuje te zadania i zastępstwa. Osoby dyżurne wskazuje aktualny grafik. Informacja o osobach odpowiedzialnych i sposobie kontaktu jest dostępna przy standardach w lokalu i na stronie.

• Osoba, która dostrzega zagrożenie, reaguje od razu. Wezwanie służb i wykonanie osobistego obowiązku zawiadomienia nie wymagają zgody kierownictwa.

• Jeżeli zgłoszenie dotyczy jednego z dyrektorów, sprawę prowadzi drugi, nieobjęty zgłoszeniem. Nie prowadzi jej także osoba, której bezstronność jest zagrożona. Gdy obaj dyrektorzy są niedostępni, wyznaczony pracownik zapewnia bezpieczeństwo i w razie potrzeby zawiadamia służby; brak dostępności kierownictwa nie wstrzymuje pomocy.

• Zgłoszenie dotyczące kierownictwa można przekazać bezpośrednio nieobjętemu nim dyrektorowi, z pominięciem wspólnej skrzynki. Jeżeli dotyczy obu lub zgłoszenie wewnętrzne jest niebezpieczne, można zwrócić się bezpośrednio do Policji, prokuratury, sądu opiekuńczego lub Rzecznika Praw Dziecka, odpowiednio do charakteru sprawy. Dziecko nie ma obowiązku samodzielnie wybierać organu ani powiadamiać osoby, której się boi.

W nagłym zagrożeniu zdrowia lub życia dzwonimy pod 112. Telefon i skrzynka Tonów nie są całodobowymi kanałami alarmowymi. W dniach prowadzenia zajęć wyznaczona osoba sprawdza zgłoszenia; personel ma możliwość pilnego kontaktu z kierownictwem lub zastępstwem. Dziecko może też skorzystać z bezpłatnego, całodobowego Dziecięcego Telefonu Zaufania Rzecznika Praw Dziecka: 800 12 12 12 lub czatu https://czat.brpd.gov.pl. Pomoc zewnętrzna nie zastępuje obowiązków Tonach.

3. Bezpieczne relacje i nauka muzyki

Rozmawiamy z dzieckiem spokojnie i z szacunkiem. Informacja zwrotna dotyczy ćwiczenia, nie wartości ucznia. Zabronione są przemoc, groźby, poniżanie, zawstydzanie, dyskryminacja, komentarze seksualne, relacje romantyczne lub seksualne oraz wykorzystywanie zależności dziecka. Nie oferujemy używek ani korzyści służących tworzeniu tajnej, uprzywilejowanej relacji.

Przy korekcie gry, postawy lub oddechu najpierw stosujemy pokaz i instrukcję słowną. Jeżeli potrzebna jest pomoc przez dotyk, wyjaśniamy jej cel i miejsce oraz pytamy dziecko o zgodę. Dotyk musi być niezbędny, krótki i bezpieczny; nie obejmuje miejsc intymnych. Odmowa, odsunięcie się lub dyskomfort oznaczają zmianę metody. Zgoda rodzica nie zastępuje akceptacji dziecka przy korekcie dydaktycznej. W sytuacji ratowania zdrowia lub życia stosujemy zasady pierwszej pomocy.

Lekcja indywidualna odbywa się w znanym terminie i przypisanej sali, uwzględnionych w grafiku dostępnym upoważnionemu personelowi. Prowadzący ma możliwość wezwania pomocy; kierownictwo zapewnia kontakt i zastępstwo także przy zamkniętej recepcji. Drzwi mogą być zamknięte ze względu na dźwięk; nie zamykamy dziecka w sposób uniemożliwiający bezpieczne wyjście lub interwencję. Rodzic może uzgodnić obecność lub obserwację lekcji z administracją i prowadzącym, z poszanowaniem prywatności innych uczestników.

Kontakt poza zajęciami służy nauce i organizacji, odbywa się przez kanały zatwierdzone przez TONY, a rodzic zna jego sposób. Nie inicjujemy prywatnych rozmów o charakterze intymnym niezwiązanych z ochroną dziecka, nie używamy znikających wiadomości i nie wymagamy tajemnicy przed rodzicem. Nie przerywamy dziecku ujawnienia krzywdzenia dlatego, że temat jest osobisty. Prośbę o pomoc, także otrzymaną prywatnie, obsługujemy zgodnie z procedurą interwencji.

Personel nie organizuje prywatnych spotkań z uczniem ani przejazdów swoim samochodem poza uzgodnioną działalnością Tonów. Ewentualny transport wymaga uprzedniego uzgodnienia z kierownictwem i rodzicem oraz zapewnienia zgodnych z prawem warunków bezpieczeństwa.

Dbamy o bezpieczną głośność instrumentów i odsłuchu, ochronę słuchu oraz dostęp do ciężkiego sprzętu, przewodów i urządzeń elektrycznych. Dziecko obsługuje sprzęt odpowiedni do swoich możliwości, według instrukcji prowadzącego.

4. Przyprowadzanie, odbiór i pobyt w salach

Poniższe zasady organizacyjne Tonów uzgadniamy z uprawnionym rodzicem przy zapisie: miejsce i czas przyjęcia oraz odbioru, osoby upoważnione i aktualne kontakty.

• Poniżej 7 lat dziecko przekazuje pracownikowi i odbiera rodzic lub upoważniona osoba pełnoletnia.

• Od ukończenia 7 lat samodzielne przychodzenie i wychodzenie wymagają dwóch niezależnych, udokumentowanych dyspozycji rodzica; mogą być w jednym formularzu. Uwzględniamy możliwości i potrzeby dziecka oraz warunki dotarcia i powrotu. Sam wiek lub wcześniejsze samodzielne przyjście nie oznaczają zgody na wyjście.

• Dyspozycję można zmienić lub odwołać przez zweryfikowany kanał kontaktu. Pracownik niezwłocznie zapisuje zmianę, przekazuje osobie sprawującej opiekę i potwierdza odbiór. Pilną zmianę należy dodatkowo zgłosić telefonicznie lub osobiście.

• Przy niespodziewanym odwołaniu, wcześniejszym zakończeniu lekcji lub zmianie warunków bezpieczeństwa uzgadniamy dalszą opiekę; zwykła zgoda na powrót nie uprawnia automatycznie do wcześniejszego wyjścia.

Punktem przyjęcia jest recepcja; poza jej godzinami rodzic otrzymuje wcześniej informację o osobie i miejscu przekazania. Wysadzenie dziecka z auta nie zastępuje wymaganego przekazania. Przy uzgodnionym samodzielnym przyjściu dziecko zgłasza się wskazanemu pracownikowi.

Kierownictwo zapewnia obsadę i wyznacza opiekę przed lekcją, po niej i poza godzinami recepcji; podczas lekcji odpowiada prowadzący. Odnotowujemy przyjęcie i sposób zakończenia pobytu. Przekazanie między pracownikami wymaga potwierdzenia przejęcia. Organizacyjnie opieka trwa od faktycznego przyjęcia do bezpiecznego przekazania albo uzgodnionego wyjścia; brak wpisu, wcześniejsze przyjście lub zamknięcie recepcji nie zwalniają z reakcji na dziecko potrzebujące pomocy.

Dziecku przybyłemu bez uzgodnienia lub nieodebranemu zapewniamy bezpieczeństwo. Kontaktujemy się z rodzicem, kontaktem awaryjnym i kierownictwem. Nie odsyłamy go samodzielnie ani nie zostawiamy przy końcu dyżuru. Gdy nie można ustalić bezpiecznego odbioru lub występuje zagrożenie, korzystamy z pomocy Policji; przy nagłym zagrożeniu — 112, bez zwłoki.

Odbierającego w razie potrzeby sprawdzamy przez okazanie dokumentu, bez kopiowania; nowe upoważnienie potwierdzamy przez znany kontakt rodzica. Przy sprzecznych dyspozycjach uwzględniamy uprawnienia rodziców i wiążące orzeczenia sądu. Żądanie jednego rodzica samo nie pozbawia drugiego uprawnień. Przy oznakach nietrzeźwości, agresji lub innego zagrożenia nie dokonujemy niebezpiecznego przekazania; kontaktujemy się z bezpiecznym uprawnionym opiekunem, kierownictwem i w razie potrzeby Policją. Zapisujemy obserwacje i działania.

Samowolne wyjście wymaga natychmiastowego ustalenia okoliczności, kontaktu z rodzicem i kierownictwem, a przy zaginięciu lub zagrożeniu — ze służbami. Poszukiwania nie mogą pozbawić innych dzieci opieki.

Ćwiczenia w sali bez nauczyciela wymagają osobnego uzgodnienia czasu pobytu, wejścia, wyjścia i nadzoru. Na miejscu jest wyznaczony dorosły dostępny dla dziecka; nadzór odpowiada wiekowi i potrzebom. Sama rezerwacja nie uzgadnia opieki. Dla wydarzeń poza lokalem osobno ustalamy opiekę i zadania współorganizatorów.

Płatności wyjaśniamy ze stroną umowy. Brak pieniędzy, odmowa lub zawieszenie lekcji nie zwalniają z zapewnienia bezpieczeństwa dziecku, które przyszło. Nie zawstydzamy go ani nie powierzamy mu rozwiązywania zaległości rodzica.

5. Relacje między uczestnikami i szczególne potrzeby

Zabronione są bicie, zastraszanie, obrażanie, wyśmiewanie umiejętności, wykluczanie oraz rozpowszechnianie ośmieszających nagrań. Personel reaguje także wtedy, gdy sprawcą jest inny uczeń lub pełnoletni uczestnik: przerywa krzywdzenie, bezpiecznie oddziela osoby i uruchamia procedurę interwencji. Nie wymusza pojednania ani konfrontacji.

Uwzględniamy sytuację dzieci z niepełnosprawnościami i szczególnymi potrzebami edukacyjnymi. Dostosowujemy komunikację, tempo, przerwy i bodźce, w szczególności głośność. Ustalamy z rodzicem praktyczne wsparcie, bez żądania diagnozy do przyjęcia zgłoszenia. Informacje o zdrowiu, jeśli są potrzebne, przekazujemy poufnie.

Dziecko może zgłaszać dyskomfort słowami, gestem lub uzgodnionym sygnałem. Nie pomijamy jego wypowiedzi z powodu wieku, niepełnosprawności, diagnozy lub trudności w komunikacji. Przy przeciążeniu zapewniamy spokojne miejsce i dostępnego, wspierającego dorosłego, z poszanowaniem potrzeby przestrzeni i prywatności. Nie stosujemy przymusu jako kary. W zagrożeniu zdrowia lub życia udzielamy pomocy i wzywamy służby.

6. Internet, wizerunek i nagrania

Urządzenia i internet udostępniane podczas zajęć służą ustalonemu celowi edukacyjnemu. Prowadzący dobiera materiały do wieku i nadzoruje korzystanie. Te same zasady dotyczą tekstów, ilustracji i nagrań używanych bez internetu. Chronimy przed pornografią, treściami nawołującymi do przemocy, dyskryminacji lub niebezpiecznych zachowań; trudne tematy w repertuarze omawiamy w sposób odpowiedni do wieku.

Wyznaczona przez kierownictwo osoba zabezpiecza urządzenia i sieć: aktualizuje oprogramowanie, oddziela dostęp użytkownika od uprawnień administracyjnych i stosuje dostępne ograniczenia treści. Wykonanie zabezpieczeń sprawdzamy przed udostępnieniem sprzętu, po zmianach i po zgłoszeniu zagrożenia. Ograniczenia techniczne nie zastępują nadzoru.

Na urządzeniach prywatnych zabronione jest krzywdzenie innych, udostępnianie treści szkodliwych oraz nagrywanie uczestników bez uzgodnienia. Personel nie przegląda samowolnie prywatnej korespondencji dziecka. Samo zgłoszenie krzywdzenia i przekazanie niezbędnych informacji nie są podstawą do ukarania dziecka.

Po ujawnieniu szkodliwych treści lub cyberprzemocy:

1. Przerywamy ekspozycję albo korzystanie z danego zasobu i zapewniamy dziecku wsparcie; nie obwiniamy go za zgłoszenie.

2. Zapisujemy niezbędne informacje o zdarzeniu i źródle treści, bez dalszego ich rozpowszechniania. Materiałów przedstawiających seksualne krzywdzenie dzieci nie pobieramy ani nie rozsyłamy; sposób zabezpieczenia ustalamy z Policją.

3. Przekazujemy sprawę osobie prowadzącej interwencję. Wyznaczona osoba usuwa przyczynę zagrożenia w zasobach Tonów przed ponownym udostępnieniem; odpowiednio zgłasza materiał administratorowi usługi. Podejrzenie krzywdzenia lub przestępstwa obsługujemy zgodnie z punktem 7.

Nagranie edukacyjne i publikacja promocyjna są odrębnymi działaniami. Przed nagraniem uzgadniamy z rodzicem i dzieckiem cel, zakres, odbiorców i przechowywanie. Nagranie nie uprawnia automatycznie do publikacji.

Przy planowanej publikacji promocyjnej identyfikującej dziecko, TONY uzyskują uprzednią, odrębną i dobrowolną zgodę uprawnionego rodzica. Zgoda wskazuje materiały, cel, kanały, okres wykorzystania i sposób wycofania. Rezygnacja nie ogranicza udziału w zajęciach. Respektujemy sprzeciw dziecka. Po wycofaniu zgody zaprzestajemy wykorzystania opartego na tej zgodzie i usuwamy materiały z kanałów pozostających pod naszą kontrolą; wycofanie nie zmienia zgodności wcześniejszego przetwarzania z prawem. Nagrywanie i udostępnianie wykonań muzycznych wymaga także uregulowania właściwych praw do wykonania i utworu.

Przed recitalem informujemy uczestników o zasadach nagrywania i publikacji; zgoda udzielona Tonom nie upoważnia automatycznie innych osób. Organizujemy kadry lub miejsca pozwalające uczestniczyć bez publikacji wizerunku. Nie dołączamy danych o trasie lub terminach samodzielnego przychodzenia dziecka. Materiały przechowujemy wyłącznie w zatwierdzonych zasobach z odpowiednio ograniczonym dostępem.

7. Interwencja przy podejrzeniu krzywdzenia

Każda osoba z personelu:

1. Zapewnia bezpieczeństwo i odsuwa dziecko od zagrożenia. W nagłym zagrożeniu udziela pierwszej pomocy w granicach umiejętności i dzwoni pod 112.

2. Spokojnie słucha. Nie przesłuchuje, nie sugeruje odpowiedzi i nie obiecuje całkowitej tajemnicy. Wyjaśnia, że przekaże informacje osobom, które mogą pomóc.

3. Niezwłocznie przekazuje sprawę osobie odpowiedzialnej wskazanej w punkcie 2. Po zabezpieczeniu dziecka zapisuje datę, czas, znane fakty, obserwacje i słowa dziecka, oddzielając je od przypuszczeń. Nie prowadzi własnego dochodzenia ani konfrontacji.

Dyrektor generalny lub osoba go zastępująca:

• Ocenia ryzyko i potrzebę zawiadomienia. Przy uzasadnionym podejrzeniu przestępstwa na szkodę dziecka zawiadamia Policję lub prokuraturę, przekazując znane fakty. Nie czeka na dowody przesądzające winę, zgodę rodzica ani zakończenie postępowania wewnętrznego. Zawiadomienie kieruje ustnie do protokołu lub pisemnie do właściwej jednostki, podając znane okoliczności i niezbędne dane; zapisuje datę, adresata i sposób przekazania. Pilną pomoc wzywa telefonicznie.

• Wykonuje niezwłocznie obowiązki wynikające z prawa, w szczególności zawiadomienie przy wiarygodnej wiadomości o określonych poważnych przestępstwach oraz o podejrzeniu ściganego z urzędu przestępstwa z użyciem przemocy domowej, powziętym przy wykonywaniu obowiązków zawodowych. Powiadamia sąd opiekuńczy, gdy znane zdarzenia uzasadniają jego interwencję; odpowiednio kontaktuje się z pomocą społeczną.

• Przy przemocy domowej przekazuje informacje właściwym służbom. Procedurę „Niebieskie Karty” wszczynają osoby ustawowo uprawnione; samo stanowisko w Tonach nie daje takiego uprawnienia.

• Przy podejrzeniu wobec członka personelu zabezpiecza dziecko przed dalszym kontaktem z tą osobą. Decyzje dotyczące odsunięcia od działalności z dziećmi podejmuje zgodnie z prawem i oceną zagrożenia; nie przesądza publicznie winy. Nie traktuje rozmowy kadrowej jako zastępstwa zawiadomienia.

• Przy krzywdzeniu przez innego uczestnika zapewnia ochronę pokrzywdzonemu, organizuje oddzielne rozmowy i kontakt z rodzicami małoletnich, ograniczając ujawnianie danych. Sprawdza także potrzebę wsparcia dziecka, któremu zarzuca się krzywdzenie. Nie używa etykiet ani publicznego zawstydzania. Podejrzenie czynu zabronionego kieruje właściwym organom, z uwzględnieniem wieku uczestników.

• Przy naruszeniu granic lub innych zachowaniach krzywdzących, które nie wymagają zawiadomienia organów, przerywa zachowanie, ustala działania naprawcze i wsparcie, osobę odpowiedzialną oraz termin sprawdzenia poprawy. Zapisuje uzasadnienie przyjętej ścieżki. Powtórzenie zdarzenia lub nowe informacje wymagają ponownej oceny ryzyka.

Rodzica informujemy o sytuacji i działaniach, chyba że jest podejrzewany o krzywdzenie albo kontakt zwiększa zagrożenie dla dziecka lub utrudnia interwencję. Wtedy dalszy kontakt uzgadniamy z właściwymi służbami lub bezpiecznym opiekunem. Nie wymagamy wielokrotnego opowiadania przez dziecko tych samych zdarzeń. Chronimy je i osobę zgłaszającą przed odwetem. Niepotwierdzenie podejrzenia samo w sobie nie oznacza złośliwego zgłoszenia.

8. Wsparcie, dokumentacja i dane

Dyrektor generalny lub operacyjny bez zbędnej zwłoki po zabezpieczeniu dziecka ustala i zapisuje plan wsparcia, z osobą znającą dziecko, a w razie potrzeby specjalistą. Uwzględnia zdanie dziecka i bezpiecznego rodzica. Doraźna pomoc nie czeka na sporządzenie planu.

Plan wskazuje potrzeby i ryzyka, ochronę przed ponownym krzywdzeniem, działania możliwe w Tonach, odpowiedzialne osoby, kontakt z pomocą zewnętrzną i termin oceny. Może obejmować zmianę prowadzącego, organizacji zajęć lub odbioru oraz obecność zaufanego dorosłego. Osoba prowadząca sprawę sprawdza wykonanie w zapisanym terminie i po nowych zdarzeniach; aktualizuje plan lub dokumentuje zakończenie wsparcia. Nie obiecujemy terapii, której TONY nie prowadzą.

Zgłoszenie zagrożenia dobra dziecka otrzymuje numer sprawy. Rejestr wskazuje datę, osobę prowadzącą i stan sprawy. Odrębna karta interwencji obejmuje niezbędne fakty i ich źródło, działania zabezpieczające, zawiadomienia, kontakt z opiekunem, plan wsparcia i zakończenie. Dokumentację rozpoczynamy bez zbędnej zwłoki po zapewnieniu bezpieczeństwa; brak formularza nie opóźnia pomocy.

Dokumentację przechowujemy w zabezpieczonej teczce lub wydzielonym zasobie elektronicznym. Dostęp mają wyłącznie osoby upoważnione, w zakresie swoich zadań. Osoba objęta zgłoszeniem nie prowadzi sprawy ani nie otrzymuje automatycznie dostępu. Kierownictwo chroni również wiadomość źródłową i załączniki. Jeśli dostęp jest zagrożony, zgłoszenie przekazujemy bezpośrednio nieobjętej nim osobie odpowiedzialnej. Nie kasujemy informacji istotnych dla postępowania.

Danych o krzywdzeniu, zdrowiu, dokumentów z KRK i materiałów sprawy nie umieszczamy w ogólnej Asanie, grafiku, arkuszu rezerwacji ani grupowym komunikatorze. Nie obiecujemy tajemnicy wobec uprawnionych organów.

Zbieramy dane konieczne do konkretnego celu, oddzielając dokumentację sprawdzeń personelu, opieki i interwencji. Same standardy nie upoważniają ogólnie do przetwarzania danych o zdrowiu lub przestępstwach. Określamy właściwe podstawy prawne, dodatkowe warunki dla danych chronionych i informacje dla zainteresowanych, także w formie zrozumiałej dla dziecka. Dyspozycja odbioru nie jest ogólną zgodą RODO. Nie zbieramy na zapas dokumentacji medycznej, pełnych akt spraw rodzinnych ani kopii dowodu.

Dyrektor generalny dokumentuje dla każdej kategorii cel, podstawę, okres lub kryterium przechowywania i osoby z dostępem. Dyspozycje aktualizujemy przy zmianie ustaleń; sprawy oceniamy po zakończeniu interwencji i postępowań, uwzględniając obowiązki prawne i uzasadnioną ochronę roszczeń. Co najmniej raz w roku sprawdzamy dalszą potrzebę przechowywania; po jej ustaniu bezpiecznie usuwamy dane. Nie stosujemy jednego automatycznego okresu dla wszystkich kategorii.

9. Personel, udostępnienie i przegląd

Przed zatrudnieniem lub dopuszczeniem do działalności objętej art. 21 ustawy dyrektor generalny lub upoważniona osoba sprawdza Rejestr z dostępem ograniczonym i rejestr Państwowej Komisji, uzyskuje KRK w ustawowym zakresie oraz odpowiednio dokumenty zagraniczne i oświadczenia. Wyniki rejestrów utrwala w formie wydruku i przechowuje z wymaganymi dokumentami zgodnie z ustawą. Brak wymaganych dokumentów albo ustawowa przeszkoda uniemożliwia dopuszczenie do objętych nią zadań — również „na próbę”.

Weryfikacja obejmuje zastępstwa, współpracę poza etatem i recepcję sprawującą opiekę. Zakres ustalamy według rzeczywistych obowiązków; przypadkowy kontakt z dzieckiem nie uzasadnia żądania KRK od każdej osoby technicznej lub administracyjnej. Zwykłe zapewnienie o niekaralności nie zastępuje ustawowych dokumentów.

Dyrektor generalny organizuje przygotowanie personelu przed rozpoczęciem zadań. Osoba odpowiedzialna zna przepisy i procedury, potrafi rozpoznać krzywdzenie, rozmawiać z dzieckiem, dobrać interwencję i zabezpieczyć dokumentację. Jej przygotowanie dokumentujemy na podstawie szkolenia lub odpowiedniego doświadczenia; przy brakach korzystamy ze specjalisty. Instruktaż obejmuje ćwiczenie zgłoszeń i odbioru, także przy zamkniętej recepcji. Zapisujemy datę, wersję, zakres, prowadzącego, uczestników i potwierdzenie przygotowania; aktualizujemy je po zmianach i istotnych zdarzeniach.

Pełną i skróconą wersję publikujemy na tony.com.pl i wywieszamy w widocznym miejscu w lokalu. Rodzic otrzymuje dostęp przy zapisie. Prowadzący wyjaśnia dziecku sposób zgłaszania problemów, odpowiednio do wieku i potrzeb; zapewniamy pomoc w korzystaniu z innej formy komunikacji.

Dyrektor generalny z operacyjnym ocenia standardy co najmniej raz na dwa lata i po istotnym zdarzeniu albo zmianie prawa lub organizacji. Zbiera uwagi dzieci, rodziców i personelu; sprawdza obsługę zgłoszeń, wsparcie, opiekę poza recepcją, poufność, zabezpieczenia i znajomość zasad. Wnioski dokumentuje pisemnie z działaniami, odpowiedzialnymi i terminami.

Kierownictwo przyjmuje standardy w udokumentowanej decyzji z wersją, datą przyjęcia i rozpoczęcia stosowania; informacje udostępnia z dokumentem. Zmiany przekazuje personelowi i rodzicom, a dziecku wyjaśnia istotne zasady. Organizację opieki uwzględniamy również w regulaminie i dyspozycjach rodzica. Zmiany obecnych umów wprowadzamy zgodnie z prawem i ich treścią.

Podstawa prawna i źródła

• Standardy i weryfikacja osób: ustawa z 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich, art. 21, 22b–22c — https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2026/110/text/U/D20260110Lj.pdf

• Opieka przy działalności edukacyjnej poza systemem oświaty: Prawo oświatowe, art. 170–171 — https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2017/59/text/U/D20170059Lj.pdf

• Zawiadomienia: Kodeks karny, art. 240 — https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/383/text/U/D20250383Lj.pdf ; Kodeks postępowania karnego, art. 304 — https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/46/text/U/D20250046Lj.pdf ; Kodeks postępowania cywilnego, art. 572 — https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2024/1568/text/U/D20241568Lj.pdf

• Przemoc domowa: ustawa o przeciwdziałaniu przemocy domowej, art. 9d i 12 — https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2024/1673/text/U/D20241673Lj.pdf

• Ochrona danych: RODO — https://eur-lex.europa.eu/eli/reg/2016/679/oj?locale=pl ; wyjaśnienia UODO — https://uodo.gov.pl/pl/138/3377

• Wizerunek i wykonania muzyczne: prawo autorskie, art. 81 i 85–86 — https://eli.gov.pl/api/acts/DU/2025/24/text.pdf

• Pomoc dzieciom poza Tonami: Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka — https://brpd.gov.pl/telefon-zaufania-rzecznika-praw-dziecka-800-12-12-12/

────────────────────────────────────────

W Tonach możesz czuć się bezpiecznie

Krótka wersja standardów dla dzieci i młodzieży

Uczysz się tu muzyki. Masz prawo do szacunku, bezpiecznej nauki i pomocy.

Twoje granice są ważne

Nikt nie może Cię bić, poniżać, straszyć ani dotykać w sposób, który Cię niepokoi. Nauczyciel wyjaśnia, po co chce pomóc Ci przez dotyk, i pyta o zgodę. Możesz powiedzieć „nie”, „stop” albo pokazać, że coś jest nie w porządku. Poszukamy innego sposobu nauki.

Możesz powiedzieć, co się dzieje

Jeśli ktoś Cię krzywdzi, wyśmiewa, wysyła niepokojące wiadomości albo prosi o tajemnicę, która Cię martwi — powiedz o tym. Także gdy dzieje się to poza Tonami. Nie musisz mieć dowodów. Krzywdzenie nie jest Twoją winą.

Komu możesz powiedzieć?

Porozmawiaj z osobą z recepcji, nauczycielem albo inną osobą z ekipy, której ufasz. Gdy recepcja jest zamknięta, zwróć się do prowadzącego lub innego pracownika na miejscu. Jeśli problem dotyczy tej osoby, wybierz inną. Możesz poprosić o spokojną rozmowę, napisać albo użyć gestu. Jeśli nie otrzymasz pomocy, powiedz innej zaufanej osobie — także poza Tonami.

Możesz też napisać na info@tony.com.pl lub zadzwonić pod +48 535 425 100. W nagłym niebezpieczeństwie dzwoń pod 112. Telefon i mail Tonów nie działają jako pomoc alarmowa przez całą dobę.

Po pomoc możesz też zadzwonić za darmo pod 800 12 12 12 — Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka — albo napisać na https://czat.brpd.gov.pl. Telefon i czat działają całą dobę.

Będziemy Cię słuchać

Wyjaśnimy, co zrobimy, żeby Ci pomóc. Czasem przekażemy informacje osobom, które mogą Cię ochronić. Nie musisz opowiadać wszystkiego przy innych uczniach.

Dbamy o siebie nawzajem

Nie obrażamy, nie popychamy i nie wyśmiewamy innych. Nie nagrywamy ani nie publikujemy zdjęć lub filmów z innymi osobami bez uzgodnienia. Jeśli nie chcesz zdjęcia lub nagrania, powiedz nam. Możesz nadal uczestniczyć w zajęciach. Gdy widzisz krzywdzenie, poproś dorosłego o pomoc.

Po lekcji

Wychodzisz według zasad ustalonych z rodzicem i Tonami. Jeśli nikt po Ciebie nie przyszedł, lekcja się nie odbyła albo nie wiesz, co zrobić — zostań z nauczycielem lub podejdź do recepcji. Pomożemy skontaktować się z rodzicem. Nie musisz załatwiać zaległych płatności rodzica.

Jeśli dźwięk jest za głośny, potrzebujesz przerwy lub czegoś nie rozumiesz, powiedz nam albo daj umówiony sygnał.